PIEŚŃ V!!!!!
- jest to pieśń o spustoszeniu Podola
- adresatem jest lud RP
- ma podnosić Polaków na duchu
- Polacy są niewinni, zaś Tatarzy przedstawieni jako agresatorzy i
oprawcy
- Kochanowski atakuje szlachtę
- zachęca Polaków do walki
- celem pieśni jest poruszenie Polaków, pobudzenie odrazy do Tatarów,
zachęta do odwetu
- autor z jednej str. zagrzewa Polaków do walki, a z drugiej str. wyśmiewa
ich
- uważa, że szlachta polska ciągle biesiaduje, zamiast walczyć
- sądzi, że pomimo popełnionych błędów Polacy wciąż się niczego nie
nauczyli
- pieśń nawiązuje do filozofii antycznej(stoicyzm, epikureizm)
- cnota i rozum przedstawione jako wartości, o które warto się
troszczyć
- motyw exegi monumentom(twórczość zapewnia nieśmiertelność
- pieśń powstała pod silnym wpływem twórczości Horacego
- są w niej zawarte elementy chrześcijańskie i antyczne
- tematyka patriotyczna
- tematem jest przemijalność i krótkotrwałość życia, motyw
vanitas(marność)
- pochwała świata, życia, natury
- pochwała życia ziemiańskiego
- topos arkadii(tj, naturalna tęsknota człowieka za beztroskim życiem)
- motyw theatrum mundi(tj. świat jako teatr)

epoka, w której powstał obraz rodzinki to... (uwaga, uwaga!) realizm!
może przyda ci się też tekst poniżej. powodzonka! :*

Jednym z najwybitniejszych dzieł portretowych Jana van Eycka jest tzw.
Małżeństwo Arnolfinich (National Gallery, Londyn) z 1434 roku. Jest to obraz o
nieznanej dotychczas koncepcji: podwójny portret całych postaci w
świeckim wnętrzu ze zlokalizowanym źródłem światła i osobliwym efektem
wypukłego zwierciadła. Zawieszone na tylnej ścianie, odbija postacie
ślubujących sobie wierność małżonków oraz postacie świadków ceremonii, jednym z
nich jest sam van Eyck. Na ramie zwierciadła znajduje się podpis malarza
"Johannes de Eyck fuit hic 1434" (Jan van Eyck tu był, 1434). Para w
przepięknych strojach stoi w małżeńskiej sypialni, podając sobie ręce. Otoczeni
są symbolami wierności małżeńskiej. Z gestów i postawy portretowanych
wnioskuje się, że chodzi o ceremonię zaślubin, aczkolwiek niektórzy
badacze twierdzą, iż obraz należy odczytywać zupełnie inaczej. Gest
Arnolfiniego tłumaczą jako pozdrowienie osób, które pojawiają się w progu drzwi
i które zobaczyć można w odbiciu w lustrze.
Vasari przypisuje Janowi van Eyckowi odkrycie malarstwa olejnego. Farby
olejne były jednak używane znacznie wcześniej. Jest prawdopodobne, że van
Eyck uzyskał nową mieszankę olejno-temperową, która nadawała barwom
nieosiągalną dotąd siłę światła i blask, ułatwiała laserunkowe
stopniowanie tonacji barw i cieniowanie. Artysta wykorzystywał tę technikę malarską
do konsekwentnie przemyślanej konstrukcji obrazu. Oryginalność i
wielkość van Eycka polega na mistrzostwie w operowaniu światłocieniem, którym
wydobywa trójwymiarowość form, ich prawdziwość i poezję. Piękno rzeczy
jest tym bardziej niezbędne, że są one tu symbolami spraw boskich. Realizm
tego malarstwa jest bowiem tylko powierzchnią, pod którą artysta buduje
niezwykle przemyślany i głęboki system prawd i dogmatów religijnych. Sacrum
i profanum, boski ład i naturalne, ziemskie formy, związane są u niego w
sposób niezwykle harmonijny i logiczny.

KAMILA TO GŁĄB!!!!